இளையராஜா: ஒரு தீராநதி ...

 இளையராஜா: ஒரு தீராநதி ....

நம் Maestro இளையராஜா அவர்களின் மிகப் பெரிய பலம் அவரது அறிவு அல்ல; பயிற்சி அல்ல. 

அவரது மிகப் பெரிய பலம் அவரது தீராத ஆர்வமும் (Curiosity), தீராத ரசனையும் (Aesthetic Sensibility) தான்.

"இசையில் இன்னும் என்ன இருக்கிறது? இன்னும் என்ன கண்டுபிடிக்கலாம்? இன்னும் என்ன அழகை வெளிக்கொணரலாம்?" என்ற தேடல் அவருக்குள் ஒருபோதும் முடிவடைந்ததில்லை.

ஆனால், இது வெறும் தேடல் மட்டும் அல்ல; தன் பிள்ளைகள் சிறந்ததை உண்ண வேண்டும் என்று தினமும் சலிப்பின்றி, உத்வேகம் குறையாமல் சமைக்கும் ஓர் அன்னையின் பேரன்பும் இதில் இருக்கிறது. 

ஒரு படைப்பாளி தன் ரசிகர்களை வெறும் நுகர்வோராகப் பார்க்காமல், தன் அன்பிற்குரியவர்களாகப் பார்க்கும் போதுதான் அங்கே சமரசமற்ற தரம் பிறக்கிறது. நூற்றுக்கணக்கான படங்களுக்கு இசையமைத்த பிறகும், ஒவ்வொரு பாடலிலும் அந்த உயிர்த்துடிப்பு இருப்பதற்குக் காரணம் இந்த பேரன்புதான்.

அதனால்தான், பல தசாப்தங்களாக அதிகாலை எழுந்து, ஒழுங்காக ஸ்டூடியோவுக்கு சென்று, புதிதாக ஏதாவது உருவாக்கும் பசியுடன் அவர் இயங்கினார்.

பொதுவாக ஒரு துறையில் உச்சத்தைத் தொட்டவர்கள் ஒரு கட்டத்தில் தங்களது வெற்றிச் சூத்திரத்தின் பாதுகாப்பான வட்டத்திற்குள் தங்கிவிடுவார்கள். ஆனால் இளையராஜா அந்த வட்டங்களை உடைத்துக்கொண்டே இருக்கிறார். 

அதற்குக் காரணம் திறமை மட்டும் அல்ல, தீராத ஆர்வம்!

திறமை பலரிடம் இருக்கலாம்; அறிவு பலரிடம் இருக்கலாம். ஆனால் தீராத ஆர்வம், தீராத ரசனை, மக்கள் மீதான தீராத பேரன்பு — இவை மிக அரிதானவை.

இது போட்டியல்ல... தேடல்!

அவர் இங்கே போட்டியில் ஓடவில்லை; தேடலில் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறார்.

போட்டிக்கு ஒரு எல்லை உண்டு, ஓர் இலக்கு உண்டு, ஒரு வெற்றிக்கோடு உண்டு. ஆனால் தேடலுக்கு எல்லை இல்லை, முடிவும் இல்லை. அதனால்தான் மேற்கத்திய இசையின் பிரம்மாண்டமான ஆர்கெஸ்ட்ரேஷனாக இருந்தாலும் சரி, கிராமத்து மண்ணின் எளிய நாட்டார் இசையாக இருந்தாலும் சரி, இரண்டிலும் சமமான ஈடுபாட்டோடு புதிய நுணுக்கங்களை அவரால் தொடர்ந்து தேட முடிகிறது.

புதிய மேதைகள் வரலாம்; அதிசயத் திறமைகள் தோன்றலாம். ஆனால் மேஸ்ட்ரோவின்  அந்த உள்ளார்ந்த தேடல் நெருப்பு அணையாத வரை, அந்த அன்பு வற்றாத வரை, அவரது ஓட்டம் நிற்காது.

Curiosity is his engine.

Aesthetic Sensibility and Love are the fuel.

ஆர்வம் அவரை முன்னோக்கி நகர்த்துகிறது.

 ரசனை எந்தத் திசையில் செல்ல வேண்டும் என்று காட்டுகிறது.

 பேரன்பு  இன்னும் சிறந்ததைத் தர வேண்டும் என்று அவரை வற்புறுத்துகிறது.

இந்த மூன்றும் சேரும்போதுதான் கலை ஒரு தொழிலாக இல்லாமல், ஒரு வாழ்வாக மாறுகிறது.

வியப்பு அடங்காத குழந்தை நம் மேஸ்ட்ரோ இளையராஜா

இதைத்தான் அவர், "எனக்கு இசை தெரியும் போது நிறுத்தி விடுவேன்" என்று சொல்கிறார். இந்த ஒரு வாக்கியத்தின் ஆழம் பலருக்குப் புரிவதில்லை.

"எனக்கு எல்லாம் தெரிந்துவிட்டது" என்று ஒரு கலைஞன் நினைக்கும் கணமே அவனது ரசனை இறக்கத் தொடங்குகிறது; தேடல் முடிவடைகிறது; வளர்ச்சி நின்றுவிடுகிறது. ஆனால் இளையராஜாவிடம் இன்னும் அந்தக் குழந்தை உள்ளம் இருக்கிறது — இன்னும் எல்லாவற்றையும் உற்று நோக்கி வியக்கும் குழந்தை, இன்னும் கேள்வி கேட்கும் குழந்தை, இன்னும் புதிதாக ஏதாவது அறிய துடிக்கும் குழந்தை.

அதனால்தான், பல தசாப்தங்களுக்குப் பிறகும் அவர் ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு புதிய மாணவனாகவே இசையின் முன் அமர்கிறார்.

இசையை முழுமையாக அறிந்துவிட்டேன் என்று அவர் ஒருநாள் நினைத்துவிட்டால், அந்த நாளே பயணம் முடிந்துவிடும். ஆனால் இசை என்ற பெருங்கடலின் கரையில் நின்று, 'இன்னும் எவ்வளவு இருக்கிறது!' என்று வியக்கும் அந்த மனம் இன்னும் உயிர்ப்போடு இருக்கிறது.

அதனால்தான் பயணமும் தொடர்கிறது... தேடலும் தொடர்கிறது... இசையும் தொடர்கிறது! தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கும்

ஒரு தீராநதி பாயும்போது, அதன் கரைகளும் உயிர் பெறுகின்றன.அதேபோல, இளையராஜாவின் இசைப் பயணத்தைப் பின்தொடரும் அவரது ரசிகர்களும் வெறும் கேட்போர்களாக இல்லை.

அவர்களும் ஒரு தேடலில் இருக்கிறார்கள்.

இளையராஜா வழியில் அவரது ரசிகர்களும் சதா அவரது இசை பற்றிய தேடல், ஆழ்ந்த ரசனை மற்றும் தீராத பேரன்புடன் உலா வருகிறார்கள்...

..Vels MP